Fotoğraf Makinelerim (Başka Bir Hikâyede...) Yıllar öncesinden kalmış bir karede donup kalmış mahalle arası bir sünnet düğünü, arkada davul-zurna sesi ve kalabalığın arasından o anı yakalamaya çalışan fotoğrafçıyı takip eden meraklı bir çocuk... Fotoğraf benim için hiçbir zaman yalnızca deklanşöre basmak olmadı; akıp giden zamana karşı konulmuş sessiz bir itiraz, yaşanmışlıkları yarınlara taşıyan en vefalı hafıza oldu. Buraya uğrayıp benimle zamanını paylaşan her konuğuma en iyisini sunmak istiyorum. Akıp giden vakitte durup nefes alabilmek, o anın kıymetini bilmek ve geriye güzel izler bırakabilmek benim için çok değerli. Zaman elimizdeki en büyük hazine; tekrarı yok, ilavesi yok. Sadece "şimdi" var ve güzel anılar biriktirebilmek her şeyden kıymetli. Sokak Düğünlerinden Başlayan Bir Merak Benim için anıları biriktirmenin en özel yolu olan fotoğraf tutkusu, çocukluk yıllarım...
Bugün sizlere sevimli dostumuz, ailemizin tatlı kedisi Lara'yı tanıtmak istiyorum. " Hakkımda " bölümünü okuyanlar, onun hakkında az da olsa bilgi sahibidir. Bu küçücük varlık ailemize katıldığı günden itibaren evimizin neşesi, enerji ve mutluluk kaynağımız oldu. Şimdi bu tatlı kızı yakından tanıtma zamanı. Tatlı Kızımız Lara — Sokakta yaşayan ve oturduğumuz apartmanın bahçesinde doğum yapan sevimli bir kedinin dört yavrusundan biriydi Lara. Kardeşleri arasında en çelimsiz olanıydı; bu yüzden annesi tarafından terk edildi. Kendi başına yaşama tutunmaya çalışan bu çelimsiz kız, yaklaşık üç ayını bu şekilde bahçede geçirdi. Bu arada eşimin ve benim aklımızda evimize bir kedi sahiplenme fikri vardı. Hayat bazen insana çok ilginç anlar yaşatabiliyor. Sahipleneceğimiz kedi için araştırma yaparken sahibinin bakamadığı için yuva aradığı bir kedinin ilanını gördüm. Eşimle konuşup bu kediyi sahiplenmeye karar verdik. Kedinin sahibiyle irtibata geçmeden önce, akşam iş dönüşü bu...